KATEGORIA: #2000

Kiedyś czytałam bardzo ciekawy wywiad ze Zbigniewem Beksińskim. Powiedział w nim, że zastanawiał się, czy gdyby był na bezludnej wyspie - to czy dalej by tworzył? Powiedział, że NIE. Zadałam sobie to samo pytanie. I ku mojemu zdziwieniu odpowiedź była: nie tworzyłabym. Odbiorcy. Relacje z nimi bywają niełatwe:) Obserwuję wielu twórców. Fotografowie tłumaczą się klientom, że to oni robią zdjęcia, nie apartat, że nie wystarczy tylko “nacisnąć guziczek”. Rękodzielnicy wyliczają koszty materiału, czasu i dlatego “takie drogie”. Sama też nie raz słyszałam: a może jakieś kwiatki w wazonie? Tłumaczyłam się “dlaczego takie ponure”.:( ⇒Kiedyś słyszałam taką ciekawostkę fizyczną. W lesie ścięto drzewo i ono upadło, nikogo tam nie było, nikt tego nie słyszał. Czy drzewo upadając wydało dźwięk?...

Mój mąż poświęca mnóstwo czasu na rozwijanie swojego warsztatu. Codziennie (!) ogląda tutoriale, robi szkice, rysuje postaci, uczy się programów. To oczywiście przynosi efekty i jest w rysowaniu naprawdę najlepszy, zwłaszcza w rysowaniu z pamięci. Moja postawa jest całkowicie inna. Ostatnie 3 lata w moim życiu to była burza: ciąża, szpitale, dużo granicznych, trudnych sytuacji. Tworzyłam tak gwałtownie, jak żyłam. Wielkie emocje, wielkie zmiany. Nie miałam sił i ochoty zupełnie na ćwiczenia warsztatu, bo potrzeba tworzenia była nadrzędna i paląca. Trochę obawiałam się, że więcej powinnam energii inwestować w warsztat, zawsze bardzo dbałam o rozwój kompetencji i techniczną stronę mojej pracy. Tym razem dałam się po prostu ponieść obrazom i emocjom. Dziś widzę, że dużo rzeczy zadziało się...

Chcę się odnieść do najczęstszego tematu, jaki poruszacie ze mną podczas prywatnych rozmów o sztuce. Mówicie mi: Pięknie tworzysz, szkoda, że ja to porzuciłem. Też chcę zacząć, ale mi nie wychodzi. Pięknie malujesz, a ja dużo gorzej. Chcę tak umieć, ale chyba nic z tego. Nie mam swojego stylu, a Ty jesteś taka wyrazista. Jak odnaleźć to, co chcę malować? Maluję wszystko i nic, chyba nie mam wyobraźni. Nigdy nie dojdę do takiego poziomu. Próbuję, ale nie wychodzi, więc się zniechęcam. Kochani, dziś pokazuję Wam ilustrację pt. “Anioł pijący herbatę”. To stary rysunek o formacie 100x70cm, była cała seria i powędrowała do wyjątkowej rodziny.  Jak ją namalowałam: byłam szczęśliwa i poczułam, że to jest to - i że będę robić mniej więcej takie ilustracje. Technika była prosta (kredki na...