“Mama Tuląca” – giclée

Moja szwagierka po urodzeniu synka powiedziała, że “włączył się jej tryb Mamy Tulącej” – i ja też pamiętałam to niezwykłe uczucie po wzięciu malutkich synków na ręce. W tamtym czasie chciałam już tylko być blisko nich, karmić, tulić, głaskać i wąchać swoje bobaski.

Ten obraz miał być opowieścią o nieopisanej czułości, o uczuciu bliskości matki z niemowlęciem – o mistycznej więzi ze swoim dzieckiem.
Macierzyństwo bywa takie trudne – ale w tym obrazie miały być tylko pozytywne emocje i spokój. Obsypałam mamę kwiatami, dałam jej wytchnienie i ciszę.
Wiedziałam też, że to musi być noc – czy noc nie jest domeną mam? To właśnie wtedy czuwamy, karmimy, martwimy się, nie śpimy rozmyślając o życiu, dzieciach, problemach.

Niech ten obraz koi, niech przypomina o drodze mamy i o wszystkich wspaniałych, nieopisanych uczuciach, które miałyśmy szczęście przeżyć.